KODEKS KARNY KRÓLESTWA HAWILANDU
Rozdział I
Odpowiedzialność karna
Art. 1
1. Jeśli w chwili wydawania wyroku obowiązuje inna ustawa niż ta, która obowiązywała w momencie popełnienia przestępstwa, należy zastosować tę ustawę, która jest korzystniejsza dla sprawcy.
2. Odpowiedzialność karną ponosi tylko osoba, która dopuściła się czynu zabronionego pod groźbą kary przewidzianą w ustawie obowiązującej w chwili jego popełnienia.
3. Sprawca nie ponosi odpowiedzialności karnej, jeśli popełniony przez niego czyn zabroniony cechuje się znikomą szkodliwością społeczną.
Art. 2
1. Czyn zabroniony może być przestępstwem lub wykroczeniem, i może zostać popełniony umyślnie lub nieumyślnie.
2. Czyn zabroniony jest popełniony umyślnie, gdy sprawca zamierza go popełnić, czyli chce to zrobić, albo przewidując, że może go popełnić, godzi się na to.
3. Czyn zabroniony jest popełniony nieumyślnie, gdy sprawca nie ma zamiaru go popełnić, ale mimo to dopuszcza się go przez brak wymaganej ostrożności w danych okolicznościach, chociaż przewidywał lub mógł przewidzieć możliwość popełnienia tego czynu.
4. Przestępstwem jest czyn, który w chwili jego popełnienia był zabroniony przez obowiązującą ustawę i zagrożony karą, a także jest bezprawny, zawiniony oraz wykazuje społecznie szkodliwy charakter przekraczający znikomą skalę.
5. Wykroczeniem jest czyn, który w momencie popełnienia był zakazany przez obowiązującą ustawę i zagrożony karą, jest bezprawny, zawiniony, wykazuje społecznie szkodliwy charakter przewyższający znikomą szkodliwość oraz został zakwalifikowany jako wykroczenie.
Art. 3
1. Ten sam czyn może być kwalifikowany wyłącznie jako jedno przestępstwo albo jedno wykroczenie.
2. Gdy czyn spełnia cechy opisane w kilku przepisach ustawy, osądza się go jako jedno przestępstwo, uwzględniając wszystkie mające zastosowanie przepisy.
Art. 4
1. Nie ponosi odpowiedzialności karnej osoba, która w obronie koniecznej odparła bezprawny, bezpośredni atak na jakiekolwiek dobro chronione prawem.
2. Nie ponosi odpowiedzialności karnej osoba, która działała, aby zapobiec bezpośredniemu niebezpieczeństwu zagrażającemu dobru chronionemu prawem, jeśli nie można było uniknąć tego niebezpieczeństwa inaczej, a dobro poświęcone nie jest oczywiście cenniejsze niż dobro ratowane.
3. Osoba, która popełniła czyn zabroniony w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że istnieje okoliczność wyłączająca bezprawność lub winę, nie podlega odpowiedzialności karnej.
Art. 5
1. Przestępstwa zagrożone karą grzywny ulegają przedawnieniu po trzech miesiącach, natomiast przestępstwa zagrożone innymi karami – po sześciu miesiącach.
2. Wykroczenia przedawniają się po upływie miesiąca.
3. Osoba, która popełniła czyn zabroniony, który uległ przedawnieniu, nie ponosi odpowiedzialności karnej.
Rozdział II
Kary
Art. 6
1. Karami są:
1) kara grzywny,
2) kara pozbawienia wolności,
3) banicja,
4) zakaz pełnienia funkcji publicznych.
2. Karę grzywny, karę pozbawienia wolności oraz karę zakazu pełnienia funkcji publicznych można wymierzyć łącznie.
Art. 7
1. Jeśli sytuacja majątkowa oskarżonego na to pozwala czyn nie cechuje się wysoką społeczną szkodliwością, można nałożyć karę grzywny na rzecz Skarbu Państwa.
2. Kara grzywny nie może być niższa niż 100 koron hawilandzkich.
Art. 8
Jeśli czyn cechowała znaczna społeczna szkodliwość, a nałożenie kary grzywny nie osiągnie zamierzonych celów, można orzec karę konfiskaty majątku na rzecz Skarbu Państwa.
Art. 9
1. Osoba odbywająca karę pozbawienia wolności nie ma prawa zabierać głosu na forum Królestwa Hawilandu.
2. Obywatel Hawilandu odbywający karę pozbawienia wolności zachowuje czynne prawo wyborcze.
3. Osoba skazana na karę pozbawienia wolności trwającą co najmniej miesiąc traci automatycznie prawo do pełnienia funkcji publicznych.
4. Kara pozbawienia wolności może być orzeczona dożywotnio, jeśli przewiduje to odpowiedni przepis.
Art. 10
1. Karę zakazu pełnienia wszystkich lub wybranych funkcji publicznych można nałożyć, jeśli sprawca popełnił przestępstwo związane z wykonywaniem funkcji publicznej, a z okoliczności wynika, że dalsze pełnienie tych funkcji przez niego mogłoby zagrażać istotnym dobrom chronionym prawem.
2. Zakaz pełnienia funkcji publicznych wymierzany jest na czas od 3 do 12 miesięcy.
Art. 11
1. Po zatarciu skazania traktuje się je tak, jakby nigdy nie zostało wydane.
2. Zatarcie skazania następuje automatycznie po upływie sześciu miesięcy od odbycia kary pozbawienia wolności, kary banicji lub zakończenia okresu próby.
Rozdział III
Katalog czynów zabronionych
Art. 12
Za zbrodnię uznaje się:
1. Prezentowanie treści ekstremalnych, takich jak:
a. bestialstwo,
b. propagowanie rzeczywistych ideologii totalitarnych i zbrodniczych,
c. pornografia.
2. Atak na systemy informatyczne Królestwa Hawilandu lub HNT, który powoduje ich całkowitą nieużyteczność.
3. Fałszerstwa wyborcze mające wpływ na ostateczny wynik głosowania.
Art. 13
Zabronione pod groźbą kary zakazu pełnienia funkcji publicznych, pozbawienia wolności do 6 miesięcy lub grzywny do wysokości 5 000 koron i uznawane za przestępstwo jest:
1. Używanie fałszywej tożsamości w celu osiągnięcia korzyści.
2. Używanie fałszywej tożsamości w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej.
3. Oszustwa wyborcze, które nie wpływają na ostateczny wynik głosowania.
4. Naruszenie integralności Królestwa Hawilandu.
Art. 14
Za przestępstwo, zagrożone karą zakazu pełnienia funkcji publicznych do 3 miesięcy lub grzywną w wysokości do 2 500 koron, uznaje się:
1. Fałszowanie dokumentów państwowych
2. Przyjmowanie tzw. "łapówek" przez funkcjonariusza publicznego
3. Składanie fałszywych zeznań
4. Niepodporządkowanie się decyzji sądu
5. Wielokrotne zamieszczanie wypowiedzi, które są obraźliwe lub oczerniające.
6. Naruszanie dóbr osobistych innych osób lub praw autorskich.
7. Publiczne znieważanie przedmiotów czci religijnej
8. Podszywanie się pod funkcjonariusza publicznego mimo braku takiego statusu.
Art. 15
Zakazane i podlegające karze grzywny do 750 koron albo karze pozbawienia wolności do 28 dni, ścigane na wniosek osoby pokrzywdzonej, są następujące wykroczenia:
1. Nadużywanie słów i zwrotów powszechnie uważanych za wulgarne.
2. Zaśmiecanie forum Hawilandu zbędnymi i powtarzającymi się wiadomościami.
Art. 16
1. Osoba, która z własnej winy spowodowała szkodę u innego, ma obowiązek ją naprawić.
2. Przez szkodę należy rozumieć zarówno rzeczywiste straty, jak i utracone korzyści.
3. Naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru osoby poszkodowanej - albo przez przywrócenie stanu sprzed zdarzenia, albo przez wypłatę odpowiedniego odszkodowania. Jednak jeśli przywrócenie stanu pierwotnego byłoby zbyt trudne dla sprawcy, poszkodowanemu przysługuje jedynie świadczenie pieniężne lub jego rzeczowy odpowiednik.
4. W przypadku naruszenia dóbr osobistych, sąd może przyznać poszkodowanemu odszkodowanie pieniężne, jeżeli szkoda nie została naprawiona w inny sposób.
Rozdział IV
Postanowienia końcowe
Art. 17
Kodeks karny można zmienić poprzez jego nowelizacje.
Art. 18
Ustawa wchodzi w życie wraz z uchwaleniem przez Pjothig.