Katedra w Efuncie

[Vilarte]

W trzecią niedzielę Adwentu biskup Angemontu Santiago Vilarte, przebywając z wizytą w Hawilandzie, odprawił nabożeństwo w niedawno otrzymanej przez Kościół Powszechny świątyni w Efuncie.

Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie».

Na kanwie dzisiejszego fragmentu Ewangelii, podczas kazania zwracał uwagę wiernym na element cierpliwości, jaki powinien cechować każdego v-chrześcijanina. Jezus w podążaniu za Nim wymaga systematyczności i cierpliwości. Podążanie za Jezusem to jest proces, w ciągu którego człowiek stopniowo buduje swoją wiarę, umacnia ją i czyni ją odporną na kryzysy i zwątpienie. Tylko taka wiara daje po śmierci zbawienie.

[Vilarte]

Na dzisiejszą niedzielę polecamy omówienie postaci św. biskupa Sylwestra

[Vilarte]

IV niedziela wielkanocna
5. dzień nowenny do św. Józefa o znalezienie dobrej pracy

Jezus powiedział:
«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».

Kościół Powszechny wciąż przeżywa okres wielkanocny, szczególny czas, który upamiętnia śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Dzisiejsza Ewangelia dotyczy już okresu "w pełni rozwiniętej" działalności Jezusa, nie jest to w 100% legitne chronologicznie, ale ostatecznie nie to jest najważniejsze. Dzisiaj Jezus przestrzega swoich uczniów przed ludźmi, którzy próbują wejść do "owczarni Kościoła" w inny sposób, niż przez bramę. Bramą jest sam Jezus, i Jego nauczanie. Kto próbuje ustanawiać sobie swoje własne elementy nauczania, lub swoje własne kryteria słuszności, przez które "filtruje" Ewangelię, ten jest właśnie tym "złodziejem i rozbójnikiem". Jest człowiekiem, który może oddalać od Jezusa i od dążenia do zbawienia po śmierci.

[Vilarte]

Dzisiaj wspólnota Kościoła Powszechnego w Hawilandzie obchodziła uroczystość Trójcy Przenajświętszej, ale była też druga okazja do świętowania: w naszej macierzystej katedrze św. Łucji w Angemoncie poświęcono i zaprezentowano obraz świętej. Docelowo będzie on umieszczony w ołtarzu bocznym, który zostanie zaprojektowany i wykonany na tę okazję. Liczymy, że w ciągu najbliższych miesięcy uda się nam ogłosić kolejne inicjatywy, mające na celu popularyzację tej postaci.

[Vilarte]

XIII niedziela zwykła

W ciepłe, czerwcowe popołudnie wierni wspólnoty hawilandzkiej zebrali się w stołecznej katedrze. Dodatkową intencją podczas dzisiejszego nabożeństwa była obchodzona w Sarmacji 24. rocznica założenia Baridasu, jednej z jej części składowych, a także czekające nas za tydzień obchody 25. rocznicy założenia Hasselandu.

Jezus powiedział do swoich apostołów:

«Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.
Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.
Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma.
Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».

Dzisiejsza Ewangelia zawiera trzy konkretne wskazówki, jakie kieruje do nas Jezus. Po pierwsze - miarą bycia chrześcijaninem jest to, ile się jest w stanie oddać i poświęcić dla Chrystusa. Jezus używa tu mocnego porównania do miłości okazywanej rodzicom lub dzieciom. Prawdziwy chrześcijanin to ten, kto w razie potrzeby jest w stanie wyrzec się choćby wszystkiego, co ma.
Po drugie - Jezus jest Synem Bożym, wzywającym do nawrócenia i głoszącym Słowo Boże, i prawdziwy chrześcijanin przyjmuje Go w takiej właśnie roli. Przez wieki pojawiało się wielu myślicieli i reformatorów, którzy z Jezusa próbowali zrobić bojownika o ziemską sprawiedliwość, w tym nawet bojownika dosłownego, zbrojnego, czy też próbowali na inne sposoby "nagiąć" Go do roli czysto ziemskiego działacza, filozofa, reformatora. To jest fałszywe podejście. Jezus jest przede wszystkim prorokiem Ewangelii i Synem Bożym.
Po trzecie - wiara musi przekładać się na praktyczne działania. Podanie przysłowiowego kubka wody, nie mając w duszy wiary, to nie jest chrześcijaństwo; ale i wiara bez przełożenia na akty pomocy drugiemu człowiekowi nie jest chrześcijaństwem. Jedno dopełnia drugie.